Odpowiedź: Inman określtf przed wielu laty przyczynę tego w następujących słowach: "Chrześcijanie gotowi są przyjąć każdy nonsens, jeśli zostanie podany do wierzenia przez Kościół... a buddyści twierdzą, iż nic, co się sprzeciwia zdrowemu rozsądkowi, nie może być prawdziwą nauką Buddy"; buddyści nie wierzą ani w przebaczenie, ani odpuszczenie grzechów, inaczej jak po odpowiednim i sprawiedliwym zrównoważeniu każdego złego czynu, jak i myśli, przez słuszną karę w następnym wcieleniu, a także po właściwym zadośćuczynieniu w stosunku do pokrzywdzonych.
Pytanie: Gdzie się o tym mówi?
Odpowiedź: W większości ich świętych ksiąg. Księga buddyjska Kołowrót Prawa mówi:
"Buddyści wierzą, iż każde słowo, czyn i myśl mają swe konsekwencje, które wcześniej lub później, w tym czy w innym życiu, muszą się okazaó. Złe czyny sprowadzają złe skutki; a dobre — dają dobre, tj. dobrobyt w tym świecie, a szczęście w niebie (Dewachanie), i w następnym".
Pytanie: Czyż chrześcijanie nie wierzą w to samo?
Odpowiedź: O nie! wierzą oni w przebaczenie i odpuszczenie wszystkich grzechów. Obiecuje się im, iż jeśli tylko będą wierzyć w krew Chrystusa (niewinnej ofiary!), ofiarowaną przez Niego dla odkupienia grzechów całej ludzkości, to każdy śmiertelny grzech będzie im odpuszczony. A my nie wierzymy ani w takie zastępcze odkupienie, ani w możliwość odpuszczenia choćby najmniejszego grzechu przez jakiegokolwiek boga, nawet przez "osobowy Absolut", czyli Nieskończone, gdyby coś takiego mogło istnieć. Wierzymy w ścisłą i bezstronną sprawiedliwość. Nasze pojęcie o nieznanej, boskiej Istności, którą wyraża prawo Karmy, przedstawia ją jako nieomylną Potęgę, nie mogącą więc zaznać ani gniewu, ani miłosierdzia, tylko absolutną wszechspra-wiedliwość, która sprawia, iż każda, duża czy mała
przyczyna, musi sprowadzić swój własny nieunikniony skutek. Powiedzenie Jezusa: "taką miarą jaką wy mierzycie, wam odmierzą" (Mt 7, 2) nie wyraża, ani nawet nie napomyka o żadnej nadziei na przyszłe miłosierdzie czy zastępcze zbawienia. Toteż rozumiejąc, na podstawie naszej filozofii, bezwzględną słuszność tych słów Jezusa, nigdy nie możemy dość mocno radzić i namawiać ludzi do miłosierdzia, dobroci i wzajemnego wybaczania krzywd.
"Nie sprzeciwiajcie się złemu" i "oddawajcie dobrem za złe", oto zasady buddyjskie, a były pierwotnie głoszone ze względu na nieubłagane prawo Karmy. A gdy człowiek chce sam brać to prawo w ręce, jest to samo-zwańcze bluźnierstwo. Prawo ludzkie może stosować ograniczające, nie zaś karzące środki; ale człowiek, który przyjmując prawo Karmy chce pomimo to mścić się lub nie wybacza każdej doznanej krzywdy, czyli nie oddaje dobrym za złe, jest właściwie zbrodniarzem, a szkodzi tylko samemu sobie. Karma i tak niechybnie ukarze człowieka, który go skrzywdził, jeśli więc sam chce coś od siebie do tej kary dodać, zamiast pozostawić wszystko wielkiemu Prawu, wtrącając swoje trzy grosze, tylko stwarza przyczynę, która pociągnie za sobą nagrodę dla jego wroga, a karę dla niego. Karma, ów nieomylny Regulator wyznacza w każdym wcieleniu właściwości następnego; a suma zasług i grzechów poprzednich żywotów decyduje o tym, które nadejdzie.
Pytanie: Czy można by więc wnioskować o przeszłości człowieka z jego teraźniejszości?
Odpowiedź: Tylko o tyle, iż możemy być pewni, że życie obecne jest tym, czym, zgodnie ze sprawiedliwością, być musi, aby wyrównać wykroczenia uprzedniego. Ale poza jasnowidzami i mistrzami, nikt z nas, zwykłych śmiertelników, nie może wiedzieć, jakie to były przewiny. Nie jest nawet możliwe odgadnąć ze szczupłych danych,